Another Monday

Günaydın.

Bu satırları 7 aylık iş arayışım sonunda hayatımda zerre alaka ve bilgimin olmadığı bir sektörde bulduğum işteki ilk Pazartesi günü yazıyorum. İşin aslı başlayalı 1 hafta oluyor, ama geçen hafta Salı günü olduğundan Pazartesi sendromu yaşamadım. Neyse, ülke içinde nerede çalışırsan çalış Pazartesi'ler aynıdır, çirkin, soğuk ve samimiyetsiz.

Zor bir geçen hafta geçirdim. O kadar beklemenin, öncesinde çalışmanın, öncesinden de dirsek çürütmenin ederi bu mu olmalıydı ? Eski iş yerimi ciddi ciddi özlediğim anlar oldu, ki bilen bilir sıkıntının tillahını çektik aylarca, ama şu var ki oraya tek bir iş için girmiştim ve 13 ay sonunda -son gün dahi- kendi işimi yaparak oradan ayrıldım, başka şeyler de yapıyordum evet, ama bu bana işverenimin dayatması değil ricasını benim safça kabul etmem sonucunda olmuştu.

Şartlarım daha iyi oraya göre, odam var, tekim, bilgisayarım falan iyi (hoparlör yok gerçi), departmandan sadece ben sorumluyum ama lafta tabii ki, zira senede 60 tane ihracat yapan bir firmada ihracat sorumlusu olmak çok da şey edilecek bir durum değil. Değil çünkü sırf bu sebepten bu bölümdeki arkadaş boş oturmasın diye hiç alakasız bir şey olan "ön muhasebe" işini de kilitlemişler pozisyona, yani arkadaş bir yandan ihracat yaparken diğer yandan irsaliyeli Türkçe fatura kesiyor olacak yurt içi müşterilere. How convenient!

Ziyadesiyle sıkıcı ve kişisel gelişimden uzak işlerden kaçmak isterken kendimi bir şekilde içinde buluyorum. Sonra şanssızım ben dediğimde inanmıyorsunuz..

Pilot olacaktım ulan ben, ne işim var bu işlerle ya..

Intro

Hola,

Bu bir test yazısı olup, hiçbir rasyonel içeriğe sahip değildir..

1-2-3..Check, maykrofon check..pıt pıt.."Abi monitörden biraz mikrofona ses verelim mi?"

Twitter, Facebook gibi çok sosyal, ama bir o kadarda aile bireylerinin ve kapçık ağızlı trollerin olduğu mecralarda yazamadığım, ama dışavurmak istediğim NSFW tarzdaki kimi duygu ve düşüncelerimi bu Blog şeysi aracılığı ile anlatmaya karar verdim bu sabah. Esasen bir süredir aklımda olan bir projeydi, bugüne nasipmiş (nasip?).

Aight, chop chop!